Kolejnym krokiem w określeniu całkowitych emisji gazów cieplarnianych firmy (czyli jej śladu węglowego) jest identyfikacja głównych źródeł tych emisji w firmie, ewentualnie poza jej granicami, jeśli są one związane z jej działalnością (zob. Zakres 1, Zakres 2 i Zakres 3). W praktyce oznacza to pozyskanie danych z różnych działów firmy (np. zarządzania obiektami, zakupów, zarządzania środowiskiem itp.) dotyczących zużycia poszczególnych elementów w danym okresie (najczęściej rok kalendarzowy). Problemem może być fakt, że odpowiednie działy posiadają informacje w jednostkach pieniężnych (faktury), a nie fizycznych. Na przykład zużycie paliwa w samochodach firmowych jest wyrażane w koronach, a nie w litrach. W zdecydowanej większości przypadków możliwe jest jednak przeliczenie jednostek pieniężnych na fizyczne, które są niezbędne do obliczenia śladu węglowego.

W kolejnej fazie należy podzielić dane źródłowe dotyczące zużycia (ewentualnie produkcji - np. odpadów) według poszczególnych Zakresów. Jak wspomniano, emisje związane z bezpośrednim i pośrednim zużyciem energii są obowiązkowe z punktu widzenia Protokołu GHG, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na kompletność danych. W ramach Zakresu 3 ważne jest zidentyfikowanie najważniejszych lub najłatwiej kontrolowanych zasobów.

Stacjonarne źródła emisji (np. kotły na gaz ziemny lub węgiel, piece, turbiny, ogrzewanie, spalarnie, silniki, generatory, sprzęt przeciwpożarowy itp.) Mobilne źródła emisji Emisje z procesów przemysłowych Inne emisje - np. wysypiska śmieci lub oczyszczalnie ścieków należące do firmy.

Emisje z zakupionej energii elektrycznej, ciepła, pary, chłodzenia itp.

Zakup towarów i usług Zużycie energii i paliwa niewliczone w Zakres 1 i Zakres 2 Zarządzanie odpadami i ściekami przekazane stronie trzeciej Dystrybucja towarów i usług Podróże służbowe (pojazdy niebędące własnością firmy, takie jak samoloty, autobusy, pociągi, wynajmowane samochody lub prywatne pojazdy) Dojazdy pracowników do pracy Przetwarzanie sprzedanych produktów Użytkowanie sprzedanych produktów Utylizacja sprzedanych produktów Wynajmowane lub dzierżawione towary lub usługi Franchising Inwestycje.

Korporacyjny standard pomiaru i raportowania śladu węglowego, stosowany globalnie. Standaryzuje procedurę pomiaru, zarządzania i raportowania emisji gazów cieplarnianych przez firmę. Został założony przez Światowy Instytut Zasobów (WRI) i Światową Radę Biznesu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (WBCSD). Jest on stosowany jako podstawa wielu programów inwentaryzujących emisje gazów cieplarnianych. Od momentu powstania w 2001 roku został użyty przez ponad 1000 firm i innych rodzajów organizacji. Ta metodologia opiera się na standardzie Protokołu GHG.

Standard ISO 14064 składa się z trzech uzupełniających się elementów. ISO 14064-1 obejmuje wymagania dotyczące planowania, wdrażania, zarządzania i administracji, raportowania oraz weryfikacji inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych dla organizacji. Druga część normy (14064-2) reguluje wymagania dotyczące monitorowania i raportowania osiągniętej redukcji emisji lub zwiększenia pochłaniania gazów cieplarnianych poprzez projekty i/lub działania projektowe. Trzecia część (14064-3) określa zasady i wymagania dotyczące weryfikacji inwentaryzacji gazów cieplarnianych oraz walidacji i weryfikacji projektów dotyczących gazów cieplarnianych. Protokół GHG i ISO 14064 są wzajemnie kompatybilne.